အေတြးအလ်ဥ္သည္ ဤေနရာတြင္ တန္႔ရပ္သြားတတ္ၿမဲ၊ ဒီေန႔မွစ၍ ေနာင္ေလးလ လြန္ေျမာက္သြားလွ်င္...အစားထိုးမရႏိုင္သည့္ ေလာက၏ လပ္ဟာမႈႀကီး တစ္ခုသည္ မလြဲမေသြ ေပၚေပါက္လာေတာ့မည္။ ထိုအခါ...စိတ္၏ပူေဆြးမႈတို႔သည္ ၫိူးငယ္မႈ၊ ခိုကိုးရာမဲ့မႈသို႔ အသြင္ေျပာင္း သြား ေတာ့သည္။ ေသာကၿငိမ္းသတ္နည္းတို႔ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ သင္ၾကားခဲ့ရဖူးေပမင့္ အမွတ္ျပဳႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့။ “ႀကီးျမတ္လွတဲ့ အာႏုေဘာ္နဲ႔ ထိုေလးလ ကို လြန္ေျမာက္ေတာ္မူပါဘုရား”လို႔ ရင္ထဲမွ အခါခါ ေတာင္းပန္ ေနမိသည္။

မရႏိုင္မွန္း သိပါ၏။ သို႔ေသာ္ သိမႈက တျခား၊ ျဖစ္လိုတဲ့ ဆႏၵက တျခားေပပဲ။ ထိုဆႏၵသည္လည္း အႀကီးဆံုး ရွင္မဟာကႆပကအစ ဝင္လာ သစ္စ ေထရ္ရွင္မ်ားတိုင္း ရွိၾကမည္ ဧကန္ပင္။