ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္က အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ရဲ့ ဆြမ္းခံအိမ္မွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ သူ႔မွာ ကုိယ္ပုိင္ အဓိ႒ာန္ေလးတစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ မိမိစားမယ့္ အစာရဲ့တစ္၀က္ကုိ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကုိ ဦးဦးဖ်ားဖ်ားလွဴျပီးမွ စားေလ့ရွိတာပါပဲ။ တကယ္လုိ႔ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ အလြယ္တကူ မရွိရင္လည္း တစ္၀က္ကုိ ဖယ္ထားျပီးမွ စားေလ့ရွိတာပါ။

 

အဲဒီအမ်ိဳးသမီးေလးရဲ့ ေနာက္ထူးျခားခ်က္ တစ္ခုကေတာ့ သူေတာင္းစားေတြကုိ ေပးကမ္း ရတာလည္း သိပ္၀ါသနာ ပါတာပါ။

ဒါၾကာင့္ အမ်ိုးသမီးငယ္ေလးရဲ့ အေမက သူ႔သမီးကုိ နာမည္ေလးတစ္ခု ထပ္ေပးထား ပါတယ္။ ဘယ္လုိလဲဆုိေတာ့ ‘ဒါနဇၥ်ာသယ’တဲ့ ၊ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ လွဴဒါန္းေပး ကမ္းလုိစိတ္ ရွိတဲ့ သူေလးပါတဲ့။

ဒီလုိနဲ႔ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္က အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ ျပဳျဖစ္ပါတယ္။

အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္း ျပဳေနက် သူရဲ့ ဒါန၀တ္ကုိ ဆက္ျပဳပါတယ္။ ဒါတင္မကပါဘူး။ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားေလးေတြက အိမ္မွာကတည္းက ပါလာတာဆုိေတာ့ သူ႔မွာ ေကာင္းျမတ္ တဲ့ ကံသုံးပါး အမူအရာေလးေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။

လင္ေယာကၤ်ား အိပ္ျပီးမွအိပ္တယ္၊ ထတဲ့အခါ လင္ေယာကၤ်ား အရင္ထျဖစ္တယ္၊ ထုိင္စရာ ရွိရင္လည္း လင္ေယာကၤ်ား ေနာက္ကပဲထုိင္တယ္၊ လင္ေယာကၤ်ား ႏွစ္သက္ေစမယ့္ အမူအရာ ေလးေတြနဲ႔ပဲ ေနတယ္၊ လင္ေယာကၤ်ားကုိ စကားေျပာတဲ့အခါ နားပူနားဆာ စကားကုိ မေျပာဘဲ ခ်စ္ခင္စရာ စကားကုိပဲ ေရြးေျပာတယ္။ လင္ေယာကၤ်ားကုိ ဘယ္လုိ လုပ္ရမလဲလုိ႔ ေမးျမန္း တုိင္ပင္ျပီးမွ လုပ္တယ္၊ လင္ေယာကၤ်ားရဲ့ မ်က္ႏွာကုိၾကည့္ျပီး သူ႔အလုိက်ပဲေနတယ္၊ မွန္တဲ့စကားကုိပဲ ေျပာေလ့ရွိတယ္။

ေနာက္တစ္ခု ထူးျခားတာကေတာ့ ေယာကၡမလုပ္သူကုိ အေမမိဘလုိ သေဘာထား ဆက္ဆံတာပါပဲ။ ေခၚတဲ့အခါမွာလည္း “အေမ အေမ”လုိ႔ပဲ ေခၚေခၚျပီး ဆက္ဆံပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေယာကၡမနဲ႔ ေခြ်းမ၊ ေခြ်းမနဲ႔ ေယာက      ၡမဆုိတာ ကမၻာ႔ရန္ဆုိေတာ့ ေခြ်းမျဖစ္သူ အမ်ိုးသမီးေလးက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေအာင္ ေနျပေနျပ၊ ေယာကၡမလုပ္သူက လုံး၀မၾကည္ ျဖူပါဘူး၊ အေကာင္းလည္း မျမင္ပါဘူး ။ဘာလုပ္လုပ္ အျပစ္ပဲ ျမင္ျမင္ေနေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါကုိ သိထားတဲ့အတြက္ ေခြ်မးမျဖစ္သူ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးက ေယာကၡမလုပ္သူကုိ လုိအပ္တာ ထက္ ပုိဂရုစုိက္ေပးပါတယ္။

ဒီလုိနဲပဲ တစ္ေန႔မွာေတာ့ အိမ္ေရွ႔ကုိ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္က ဆြမ္းခံလာရပ္ပါတယ္၊ အမ်ိဳးသမီးငယ္ကေလးကလည္း အပ်ိဳစင္ဘ၀ကတည္းက အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္နဲ႔ သိေန တာဆုိေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ “အိမ္ထဲကုိ ၀င္ေတာ္မူပါဘုရား”လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားလုိက္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အလြယ္တကူ ေလာင္းစရာမရွိပါဘူး၊ ရွာၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေယာကၡမရဲ့ အုိးကင္း ေၾကာ္မုန္႔ကုိပဲ ေတြ႔ပါတယ္။ ေယာကၡမ လုပ္သူကုိ ရွာၾကည့္ေတာ့လည္း မေတြ႔ျပန္ပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ “ေနာက္မွပဲ ေျပာျပျပီး ၀မ္းေျမာက္ေစေတာ့မယ္”ဆုိျပီး ေယာကၡမရဲ့ မုန္႔ကုိ အရွင္ မဟာေမာဂၢလာန္ ကုိ ေလာင္းလွဴလုိက္ပါတယ္။

အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္လည္း အႏုေမာဒဒနာတရားေဟာျပီး ျပန္ၾကြသြားပါတယ္၊ အရွင္ မဟာေမာဂၢလာန္ ျပန္ၾကြျပီ မၾကာခင္မွာဘဲ ေယာကၡမလုပ္သူက ျပန္ေရာက္လာပါတယ္၊ ဒီေတာ့ ေခြ်းမျဖစ္သူ အမ်ိုးသမီးေလးက ၀မ္းသာအားရနဲ႔ “အေမေရ အေမ့ဖုိ႔ထားတဲ့မုန္႔ကုိ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိ ေလာင္းလွဴလုိက္ပါတယ္၊ အေမ ၀မ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚပါ”လုိ႔  ေျပာလုိက္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ေယာကၡမလုပ္သူက “ဘာ…ဘာ… ဘာေျပာလုိက္တယ္၊ ငါ့မုန္႔ကုိ ငါ့ကုိ ခြင့္မေတာင္းဘဲ ရဟန္းကုိ ေပးပစ္တယ္.. ဟုတ္လား”လုိ႔ ေဒါသထြက္ျပီး အနားမွာရွိတဲ့ က်ည္ေပြ႔နဲ႔ ေခြ်မးလုပ္သူေလးရဲ့ ပုခုံးစြန္းကုိ ရုိက္ခ်လုိက္ပါတယ္၊ ေခြ်းမလုပ္သူကလည္း ထင္မွတ္မထားဘဲ ရုတ္တရက္ ရုိက္ခ်လုိက္တာဆုိေတာ့ ေရွာင္ခ်ိန္လည္း မရလုိက္ပါဘူး၊ ရုိက္ခ်က္က တကယ့္ခ်က္ေကာင္းကုိ ထသြားပါတယ္။

ႏွစ္ရက္သုံးရက္အတြင္းမွာ ေခြ်းမလုပ္သူေလးဟာ ေ၀ဒနာကုိ ျပင္းထန္စြာ ခံစားေန ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အံ့ၾသဖုိ႔ ေကာင္းတာက ေယာကၡမလုပ္ ္   သူရဲ့ လုပ္ရပ္ဆုိးကုိ လုံး၀ စိတ္ညြတ္ မထားဘဲ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိ မုန္႔လွဴလုိက္ရတာေလးကုိပဲ စိတ္ညြတ္ထားခဲ့ ပါတယ္။

သုံးရက္ ေျမာက္တဲ့ေန႔မွာေတာ့ ေယာကၡမလုပ္သူရဲ့ ရုိက္ခ်က္ဒဏ္ရာေၾကာင့္ပဲ ကြယ္လြန္ သြားပါတယ္။ ကြယ္လြန္တဲ့ အခါမွာလည္း အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိ မုန္႔လွဴလုိက္တဲ့ အတြက္ ၀မ္းေျမာက္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ကေလးကုိပဲ အာရုံျပဳျပီးေတာ့ ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။

ကြယ္လြန္ေတာ့ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာ ဥဠာရာလုိ႔ အမည္ရတဲ့ အလြန္လွတဲ့ နတ္သမီး ေလး သြားျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ေန႔မွာေတာ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္က တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္ကုိ ၾကြလာပါတယ္၊ ရဠာရာ နတ္သမီးေလးကုိ ေတြ႔လုိက္ရေတာ့ “ဘယ္လုိ ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ နတ္သမီး လာျဖစ္ရ တာလဲ”လုိ႔ ေမးပါတယ္။ ဥဠာရာ နတ္သမီးေလးကလည္း သူနဲ႔ သူ႔ေယာကၡမရဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကုိ ျပန္ေျပာျပျပီး “အရွင္ျမတ္ကုိ လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ဒါနကုိ အာရုံညြတ္ျပီး ေသလြန္ ရတဲ့အတြက္ နတ္သမီးျဖစ္ရတာပါဘုရား”လုိ႔ ျပန္ေလွ်ာက္လုိက္ပါတယ္။

ဒီ၀တၳဳေလး ထုတ္ျပလုိက္ရတာကေတာ့ အမ်ိုးသမီးငယ္ေလးရဲ့ ေသခါနီး သုံးရက္အလုိ ေလာက္မွာထားရွိတဲ့ စိတ္ထားေလးကုိ ႀကိဳက္လုိ႔ပါ။

အမ်ိဳးသမီးေလးအေနနဲ႔ ေသခါနီး သုံးရက္ေလာက္အလုိမွာ ထင္ရွားတဲ့အာရုံႀကီးႏွစ္ခုနဲ႔ ႀကဳံေနရပါတယ္။ တစ္ဖက္က ေယာကၡမက က်ည္ေပြ႔နဲ႔ ထုထည့္လုိက္တဲ့အာရုံ၊ ေနာက္တစ္ဖက္က အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိ လွဴဒါန္းလုိက္တဲ့ အာရုံပါ။

အာရုံႏွစ္ခု ထင္ရွားတဲ့အာရုံေတြပါ။ အာရုံေတြက ထင္ရွားေတာ့ စိတ္ညြတ္ရတာလည္း သိပ္ လြယ္ကူပါတယ္။

အမ်ိုးသမီးငယ္ေလးက ထင္ရွားတဲ့ အာရုံႀကီးႏွစ္ခုနဲ႔ ႀကုံေနရေပမယ့္ သူ႔စိတ္ကုိ ဘယ္ကုိပုိ႔ထား ရမယ္ဆုိတာ သိပုံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္  စိတ္ကုိ ေယာကၡမဆီကုိ လုံး၀ မညြတ္ဘဲ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ဆီကုိပဲ စိတ္ညြတ္ထားလုိက္ပါတယ္။

တကယ္ဆုိ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးဟာ သာမန္ပုထုဇဥ္အဆင့္ပဲရွိပါေသးတယ္။ ပုထုဇဥ္ပီပီ ေဒါသထြက္မယ္ဆုိရင္ ထြက္စရာပါ။ ေဒါသကုိ အေျခခံျပီး “ေနာက္ဘ၀ ဒီေယာကၡမကုိ ႏုိင္ရပါ လုိ၏”လုိ႔ ဆုေတာင္းျပီး ေသမယ္ဆုိ ေသသြားႏုိင္စရာပါ။

အဲဒီလုိသာ စိတ္ကုိ ေယာကၡမဆီညြတ္ထားျပီး ေဒါသစိတ္ကုိ အာရုံျပဳျပီး ေသသြားရင္ မေကာင္းတဲ့ဂတိ တစ္ခုခုကုိ ေရာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးက ဆုိးက်ိဳးအားလုံးကုိ ႀကိဳတြက္မိပုံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘ၀အတြက္ အေရးအႀကီးဆုံး အခ်ိန္မွာ စိတ္ကုိ ေယာကၡမဆီ မညြတ္ေတာ့ဘဲ အရွင္မဟာ ေမာဂၢလာန္ဆီကုိပဲ ညြတ္ထားလုိက္ပါတယ္။ ကေလးဘ၀မွာကတည္းက ကုသိုလ္ဘက္ကုိယိမ္း ျပီး ဆုံးျဖတ္တတ္တဲ့ အထုံအက်င့္ေလးက သူ႔သႏၱာန္မွာ ကိန္းေနတာလည္း ပါမွာပါ။

ဘာဘဲေျပာေျပာ  အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ  မွန္ကန္တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ျဖစ္သြားတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

ဘ၀မွာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မွန္ကန္ဖုိ႔ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွားယြင္းသြားရင္ တခ်ိဳ႔ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြက်ေတာ့ သံသရာအထိ ပါသြားတတ္ပါတယ္။ဒါကလည္း အေလ့အထုံ နဲ႔ ဆုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။

ဘယ္အာရုံပဲႀကုံႀကုံ ကုသိုလ္ဘက္ကုိယိမ္းျပီး ဆုံးျဖတ္တတ္တဲ့ အထုံရွိတဲ့သူဟာ ကုသုိလ္ ဘက္ကုိပဲယိမ္းျပီး ဆုံးျဖတ္ေတာ့မွာပါ။ ဘယ္အာရုံကုိပဲႀကဳံႀကုံ အကုသိုလ္ဘက္ကုိယိမ္းျပီး ဆုံးျဖတ္တတ္တဲ့သူဟာ အကုသိုလ္ဘက္ကုိပဲယိမ္းျပီး ဆုံးျဖတ္ေတာ့မွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္က အထုံျဖစ္ေအာင္ က်င့္စဥ္တစ္ခုလုိကုိ သေဘာထားျပီး က်င့္ယူရပါမယ္။ ေန႔စဥ္ အာရုံမ်ိဳးစုံနဲ႔ ႀကုံေနရတာဆုိေတာ့ အာရုံေတြကုိ အေျခခံျပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ိဳးစုံ ဆုံးျဖတ္ေနရမွာပါ။ ႀကုံလာတဲ့ အာရုံေလးေတြကုိ ကုိယ္က သတိကပ္ျပီး ဆုံးျဖတ္သြားရုံပါပဲ။

ဒီလုိအက်င့္ေလးလုပ္သြားရင္ ၾကာရင္ အထုံျဖစ္သြားမွာပါ။ တခ်ိဳံဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ဘ၀အတြက္ အေရးမႀကီးေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြက်ေတာ့ ဘ၀အတြက္ ေတာ္ေတာ္ ေလး အေရးႀကီးပါတယ္။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွားသြားရင္ သံသရာအထိ ပါသြားတတ္လုိ႔ပါ။

ကိစၥတစ္ခုႀကဳံလာရင္ ထူပူေနတုန္းမွာ မဆုံးျဖတ္ဘဲ အခ်ိန္ယူျပီးမွ ဆုံးျဖတ္တာကေတာ့ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။

အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးနဲ႔ ေယာကၡမႀကဳံရတဲ့ကိစၥမွာ တကယ့္အာရုံဆုိးႀကီးေတြပါ။ အမ်ိဳးသမီး ငယ္ေလးအေနနဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွားမယ္ဆုိရင္ မွားခ်င္စရာပါ။

ဒါေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးက ကုိယ့္ရဲ့ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ကုိ အထူးေစာင့္စည္းျပီး မိမိ ကုိယ္ကုိပဲ အေကာင္းဆုံးဆုံးျဖစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ေနသူဆုိေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္ကုိ အမွား မခံပါဘူး။

ကမၻာေပၚမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းဆုိတဲ့ အေလ့အထ ရွိေနသေရြ႔ ေယာကၡမနဲ႔ ေခြ်းမ၊ ေခြ်မနဲ႔ ေယာကၡဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚ ေ၀ါဟာရတစ္ခုကေတာ့ အစဥ္သျဖင့္ ရွိေနဦးမွာပါ။

ေယာကၡမ လုပ္သူကလည္း “ငါကအႀကီး၊ ငါက ေယာကၡမ”ဆုိတဲ့ မာန္ေလးေတြရွိသလုိ ေခြ်းမလုပ္သူကလည္း “ငါကအငယ္၊ ငါကေခြ်းမ”ဆုိတဲ့ မာန္ေလးေတြ ကုိယ္စီရွိၾကပါတယ္။

ျပႆနာဆုိတာလည္း မာန္ရွိသူခ်င္းမွသာ ျဖစ္တာပါ။ တစ္ဖက္က မာန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ပဲ ရွိရွိ၊ တစ္ဖက္က မာန္မရွိဘူးဆုိရင္ မရွိေအာင္ေနတယ္ဆုိရင္ ျပႆနာ မျဖစ္ပါဘူး။

ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္လာျပီဆုိရင္ ကုိယ့္ဘက္က ဓမၼနဲ႔အညီ ေနႏုိင္သမွ်ေနျဖစ္ေအာင္ ႀကိုးစား ရပါတယ္။ “ဓေမၼာ ၀ေ၀ ရကၡတိ ဓမၼစာရီ= တရားကုိ ေစာင့္တဲ့သူကုိ တရားက ျပန္ေစာင့္ ေရွာက္သြားမွာပဲ”လုိ႔ နွလုံးသြင္းျပီး ဓမၼနဲ႔ ညီႏုိင္သမွ် ညီေအာင္ေနရပါမယ္။ ျပီးေတာ့ သီလကုိ လည္း တုိးတုိးျပီး ေစာင့္ထိန္းသင့္ပါတယ္။

ဘယ္လုိျပႆနာမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီနည္းကေတာ့ အေကာင္းဆုံးပါပဲ၊ ကုိယ့္ဘက္က တာလုံ ေအာင္ ေနလုိက္တဲ့သေဘာပါ။ အဆင္ေျပတာ မေျပတာက ဒုတိယကိစၥပါ။

စာဖတ္သူေတြ သတိမထားမိမွာစုိးလုိ႔ ထပ္ေျပာပါရေစ။ ဘယ္လုိ ျပႆနာမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပႆနာတစ္ခုခု ျဖစ္လာျပီဆုိရင္ ကုိယ့္ဘက္က ဓမၼနဲ႔အညီ ေနႏုိင္သမွ်ေနပါ။ သီလကုိ တုိးတုိးျပီးေစာင့္ထိန္းပါ။ ဒီႏွစ္ခ်က္ကုိေတာ့ ခ်စ္တဲ့စာဖတ္သူေတြ အထူးပဲ အာရုံျပဳထား ေစခ်င္ပါတယ္။

စာေရးသူကေတာ့ ကုိယ့္မွာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္စရာ တစ္ခုခုနဲ႔ ႀကဳံလာရင္ အထက္ ကအတုိင္း က်င့္သုံးေလ့ရွိပါတယ္။ ကုိယ့္မွာ တကယ္ အားကုိးစရာက ဓမၼနဲ႔ သီလပါ။

တကယ္ေတာ့ ဒါေတြအားလုံးဟာ စိတ္ပါပဲ။ စိတ္ကေန “ဒီေယာကၡမႀကီးက မုန္းစရာႀကီး လုိ႔” ေလွ်ာက္သတ္မွတ္ထားလုိ႔ပါ။ အမွန္ကေတာ့ ကုိယ့္စိတ္ကေလးကုိ ျပန္ျပင္လုိက္ရုံပါပဲ။ စိတ္ကေလးကုိ ေျပာင္းယူလုိက္ရုံပါပဲ။

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ျပန္အာရုံျပဳၾကည့္ေပါ့။ ငါဒီလုိ စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာ သလားဆုိတာ။ စိတ္မခ်မ္းသာတဲ့အလုပ္ႀကီးကုိ ဘာလုိ႔ဆက္လုပ္ေနမွာလဲ။ စိတ္ခ်မ္းသာ ေအာင္ပဲေနမွာေပါ့၊ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနထုိင္နည္းေတြကလည္း အမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့ဥစၥာ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ဘ၀မွာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈက သိပ္ျပီးအေရးႀကီးပါတယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ စိတ္ဆင္းရဲတယ္ဆုိတာ အဓိက ကုိယ့္စိတ္ကပဲ လုိက္ဖန္တီးေနတာပါ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရာထူးဌာနႏၱရေတြရွိရွိ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်မ္းသာခ်မ္းသာ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး ဆုိရင္ ေနရထုိင္ရတာ မေပွ်ာ္ပါဘူး။ ဒါမ်ိဳးေတြက ကုိယ္ေတြ႔ေလးေတြ ကုိယ္စီရွိေနၾကတာဆုိ ေတာ့ အထူးေျပာဖုိ႔ မလုိေတာ့ပါဘူး။

ဒီသက္ေသေလးေတြကုိ အေသအခ်ာအာရုံျပဳျပီး ကုိယ့္စိတ္ကေလးကုိ ျပဳျပင္လုိက္ရုံပါပဲ။

ႏွစ္ဦးနွစ္ဖက္ အဆင္မေျပၾကဘူးဆုိတာ ေမတၱာမရွိၾကလုိ႔ပါ။ ေမတၱာထားႏုိင္လုိက္ရင္ အဆင္ေျပသြားၾကတာပါပဲ။

ဥပမာပဲ ထားပါေတာ့၊ ေယာကၡမနဲ႔ေခြ်းမ အဆင္မေျပဘူးဘဲထားပါေတာ့။ ေယာကၡမက ကုိယ့္ကုိ အေသအလဲ မုန္းေနတယ္ပဲထားပါေတာ့။ ဒါဆုိ ေရေမတၱာသာ နာနာပုိ႔ပစ္လုိက္စမ္းပါ။

ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေရကပ္၊ ေရကပ္ျပီးတဲ့အခါ”ဤေရေအးျမသလုိ ငါရဲ့ ေယာကၡမျဖစ္သူ ေဒၚ ဘယ္သူလည္း စိတ္ေကာ ရုပ္ေကာေအးျမပါေစ၊ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစ”လုိ႔ ေယာကၡမ ကုိ မ်က္လုံးထဲမွာ ျမင္ေအာင္ထားျပီး ျပဳံးလာတဲအဆင့္ထိ ေမတၱာပုိ႔ပါ။

ကုိယ့္ရဲ့ ေမတၱာသမာဓိအား ႀကီးတယ္ဆုိရင္ ေလးငါးေျခာက္ရက္နဲ႔တင္ ထူးျခားလာပါ လိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ရဲ့ ေမတၱာ သမာဓိအား နည္းေနေသးတယ္ဆုိရင္ေတာ့ တစ္လ ႏွစ္လေလာက္ ေတာ့ ၾကာခ်င္ၾကာပါလိမ့္မယ္။

ေယာကၡမလုပ္သူကလည္း အထက္ကအတုိင္း ေခြ်းမလုပ္သူကုိ ေရေမတၱာပုိ႔ၾကည့္ပါ။

တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္။ ေမတၱာပုိ႔သူ ကုိယ္တုိင္ကလည္း အဆင္ေျပခ်င္စိတ္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနလုိတဲ့စတ္ ရွိေနရပါမယ္။ ေမတၱာေတြေတာ့ပုိ႔ေနပါရဲ့၊ အဲဒီလုိစိတ္မ်ိဳး မရွိဘူးဆုိရင္ေတာ့ ေမတၱာက ထိေရာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

တခ်ိဳ႔ဆုိ ေယာကၡမနဲ႔ အဆင္မေျပလုိ႔ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အေမြေတြ မရလုိက္တာေတာင္ ရွိပါတယ္။

ကဲ… စာဖတ္သူ။ ေယာကၡမနဲ႔ေခြ်မ္း အဆင္မေျပျဖစ္ေနခဲ့ရင္ ေရေမတၱာသာ ပုိ႔ၾကည့္လုိက္ စမ္းပါ။ မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာ “အေမရဲ့ သမီးရဲ့၊ သမီးရဲ့ အေမရဲ့” ဆုိျပီး ေဘးကလူေတြ မနာလုိခ်င္ေလာက္ေအာင္ကုိ အဆင္ေျပသြားပါလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့ အေမြေတြလည္း အမ်ားႀကီးရလုိက္ပါလိမ့္မယ္။

က်မ္းကုိး-

၁။ ၀ိမာန၀တၳဳအ႒ကထာ၊  ဥဠာရာ၀ိမာန ၀တၳဳ။

၂။ ၀ိမာန၀တၳဳေတာ္ႀကီး၊ ျမိဳ႔မိဆရာေတာ္။

ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ)

ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာမဂၢဇင္း၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ

ဆရာေတာ္ အရွင္ရေ၀ႏြယ္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ၾကြခါနီ   ဟုိဟုိဒီဒီ စကားစပ္မိစပ္ရာ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာျဖစ္ေတာ့ မိမိကေမးလုိက္တယ္ ဆရာေတာ္ ေရးသားတဲ့အထဲမွာ ဘယ္ပုိ႔စ္ေတြ အနွစ္သက္ဆုံးလဲ လုိ႔ေမးေတာ့ ကုိယ္တုိင္ ေမြးထားတာ ဆုိေတာ့ အားလုံးကုိ နွစ္သစ္ သေဘာက်တာပါဘဲတဲ့ ဒါေပမယ့္ ေယာကၡမ နဲ႔ ေခြ်းမ ဆုိတဲ့ ပုိ႔စ္ေလး တင္ရင္ေတာ့ ပုိေကာင္းမယ္ ထင္တယ္လုိ႔  စာေရးသူကုိယ္တုိင္ ေျပာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္…