ေလာကရွိ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ လုပ္ဆာင္ၾကစဥ္ ေစ့ေဆာ္ တုိက္တြန္းသည့္ ေစတနာမ်ား ပါ၀င္လ်က္ရွိၾကသည္။ ေစတနာသည္ နာမ္တရားတုိ႔၏ သဘာ၀အတုိင္း မ်က္စိတစ္မွိတ္ လွ်ပ္တပ်က္အတြင္း ကုေဋတစ္သိန္းမက ခ်ဳပ္ေပ်ာက္၍ သြားေပသည္။ ထုိသုိ႔ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ သြားရာတြင္ အမွတ္တမဲ့  ခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားသည္ မဟုတ္၊ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ေစတနာတုိင္းမွာ အက်ိဳးတရားကုိ ေပးေဆာင္ ႏုိင္သည့္ သတၱိမ်ား(ကမၼသတိၱမ်ား) ပါရွိေန၏။ မ်ိဳးေပစ့မ်ားမွာ အပင္ေပါက္သည့္ အစြမ္း သတၱိ မ်ားပါရွိေန သလုိပင္ျဖစ္သည္။  ေစတနာတရား ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ သြားသည့္အခါ အက်ိဳးကုိ ေပးေဆာင္သည့္ အစြမ္းသတၱိကုိ ခ်န္ထားျပီးမွ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားျခင္းျဖစ္ရာ ထုိ အစြမ္းသတၱိသည္ အေၾကာင္းညီညြတ္မႈနွင့္ ေတြ႔ခဲ့ေသာ္ အက်ိဳး တရားကုိ ေပးေဆာင္ေတာ့သည္။

+လူ႔နွလုံးသား၊ ဘုရားမတည္၊ စိတ္ရႈတ္ဖြယ္၊ တကယ္ပူလွ၏။

+ နွလုံးသား၀ယ္၊ ဘုရားတည္ျငား၊  လူ႔စြမ္းအား၊ ထူးျခားျမင့္တက္၏။

တစ္ခါတုံးက ရြာတစ္ရြာမွာ“ဖုိးထိန္”ဆုိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္၊ “ဘုရားတည္ရန္” ဆုိတဲ့ အတိတ္နဲ႔ ထီထုိးသတဲ့၊ ထီဖြင့္ေတာ့ တစ္သိန္းဆု ေပါက္တယ္၊ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတဲ့အတုိင္း ဘုရားတည္ဖုိ႔ စီစဥ္တယ္။ ေျမတစ္ေနရာ ငါးေသာင္း ေပး၀ယ္လုိက္တယ္။ က်န္ငါးေသာင္းနဲ႔ မတည္ျပီး ဘုရားတည္မယ္ေပါ့။