တရားမျမင္၊ ဘုရားပင္၊ မျမင္ကြယ္ေပ်ာက္ပါ။

တရားျမင္မွ၊ ျမတ္ဗုဒၶ၊ မုခ်ျမင္ႏုိင္ပါ။

ဘုရားမျမင္၊ တရားပင္၊ မျမင္ကြယ္ေပ်ာက္ပါ။

ဘုရားျမင္မွ၊ ျမတ္ဓမၼ၊ မုခ် ျမင္ႏုိင္ပါ။

ဘုရားမေမ့၊ တရားေမြ႔၊ ႀကဳံေတြ႔သာသနာ။

တရားျမင္ေသာ္၊ သံဃာေတာ္လည္း၊

ျမင္ရျမဲ၊ ထူးကဲရတနာ။

ႏွလုံးသား၀ယ္၊ဘုရားတည္၊

တကယ္စြမ္းတဲ့ လူသားပါ။

ေလာကဟာ လူေနာက္ကုိ မလုိက္ပါဘူး၊ လူကသာ ေလာကေနာက္ကုိ ေမာေနေအာင္ လုိက္ေနရပါတယ္။ ေလာကဆုိတာကလည္း စည္းေသ ေအာင္ခတ္ထားျခင္းမရွိ၊ ေပၚလုိက္ ေပ်ာက္လုိက္၊ ျမင့္လုိက္ နိမ့္လုိက္၊ တက္လုိက္၊ က်လုိက္၊ ေအးလုိက္ ပူလုိက္၊ တုိးလုိက္ ဆုတ္လုိက္၊ ဘာကုိမွ ပုံေသ ဆုပ္ကုိင္ထားလုိ႔မရ။

     ၀ါတြင္းကာလေတြမွာ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ့ သာသနာယဥ္ေက်းမႈ ၀ိနည္းေတာ္အရ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ၾကရပါ တယ္။ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ေတြရဲ့  ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဒီဓေလ့ကုိ အတုယူ အားက်ကာ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာမ ေတြကလည္း ၀ါတြင္းကာလမွာ ဥပုသ္သီလကုိ ေဆာက္ တည္ က်င့္သုံးၾကပါတယ္။ ဥပုသ္ေစာင့္သုံးမႈဟာ ျဖဴစင္တဲ့ ကုိယ္က်င့္ တရားနဲ႔ ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကုိ ခုိင္မာျမဲျမံေစတာမုိ႔ ေလာက၊ ဓမၼ နွစ္ဖက္လွတဲ့ အစဥ္အလာေကာင္းတစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္တရာ ျမတ္နုိး တန္ဖုိးထားတုိက္တဲ့ ဘာသာေရး ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ တစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ့ရာဇ၀င္ဇာတ္ခုံေပၚမွာ အျပဳအမူမ်ိဳးစုံ၊ အေျပာအဆုိမ်ိဳးစုံ၊ အေတြးအေခၚမ်ိဳးစုံနဲ႔ မင္းမ်ားစြာ ျပဳမူလႈပ္ရွား သြားခဲ့ၾကပါတယ္။ ပရိသတ္ အားက်တဲ့မင္း ပရိသတ္ ႏွစ္သက္တဲ့မင္း၊ ပရိသတ္ တသသျဖစ္ က်န္ရစ္တဲ့မင္း ေတြရွိခဲ့သလုိ ပရိသတ္ စက္ဆုပ္တဲ့မင္း၊ ပရိသတ္ မသတီတဲ့မင္း၊ ပရိသတ္ အားမရတဲ့ မင္းေတြလည္း ရွိခဲ့ပါ တယ္။