“သာကီ၀င္မင္းမ်ိဳးရဲ့ လည္ေခ်ာင္းေသြး တစ္စက္… တစ္စက္ကုိ လယ္တစ္ကြက္စာ ေရအျပည့္ ေပးမယ္ ဆုိရင္ေတာင္ မလဲႏုိင္ၾက ေလာက္ေအာင္ အဖုိးအနဂၣထုိက္တန္လွတဲ့ ခတၱိယ ႏြယ္ရုိး သာကီမ်ိဳးတုိ႔ရဲ့ ေသြးမ်ားကုိ ဘာေၾကာင့္ အခ်ည္းႏွီး ယုိစီး ေစလုိၾကသလဲ”ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ဘုရားရွင္က တုိက္ရုိက္ေမးေတာ္ မူလုိက္တဲ့အခါေတာ့ စစ္ျပင္ေနၾကတဲ့ ကပိလ၀တၳဳနဲ႔ ေကာလိယ နွစ္ႏုိင္ငံ သာကီ၀င္မင္းမ်ားဟာ ဘာစကားမွ ျပန္မေလွ်ာက္ ၀ံ့ၾကေတာ့ဘဲ အမွားကုိယ္စီကုိ သံေ၀ဂရကာ ဘုရားရွင္ေရွ႔ေမွာက္မွာ ဦးေခါင္း ငုိက္စုိက္ခ်ျပီး ဒူးတုပ္လုိ႔သာ ေနၾကပါေတာ့တယ္။

ဤေလာကသုိ႔ လူသားအျဖစ္ ေရာက္လာၾကေသာ လူမ်ားတြင္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးပုဂၢိဳလ္ေထြ ေထြရွိခဲ့ပါသည္။ ထုိေရာက္လာၾကေသာ ပုဂၢိဳလ့မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုဒၶက အဂၤုတၳိရ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ မစလ၀ဂ္၌ ပုဂၢိဳလ္(၄)မ်ိဳးကုိ ထုတ္ေဖၚေဟာၾကားခဲ့သည္မွာ မွတ္သားဖြယ္ရာ ေကာင္းသလုိ လူသားမ်ားသည္ မိမိတုိ႔၏ လူ႔ဘ၀ကုိ ဆန္းစစ္ႏုိင္ျပီ ျမင့့္္ျမတ္ေသာ လူသားမျဖစ္ေသးဘူးဆုိလွ်င္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား အားထုတ္ႏုိင္ၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ ပုဂၢိဳလ္(၄)မ်ိဳးမွာ-

တရားမျမင္၊ ဘုရားပင္၊ မျမင္ကြယ္ေပ်ာက္ပါ။

တရားျမင္မွ၊ ျမတ္ဗုဒၶ၊ မုခ်ျမင္ႏုိင္ပါ။

ဘုရားမျမင္၊ တရားပင္၊ မျမင္ကြယ္ေပ်ာက္ပါ။

ဘုရားျမင္မွ၊ ျမတ္ဓမၼ၊ မုခ် ျမင္ႏုိင္ပါ။

ဘုရားမေမ့၊ တရားေမြ႔၊ ႀကဳံေတြ႔သာသနာ။

တရားျမင္ေသာ္၊ သံဃာေတာ္လည္း၊

ျမင္ရျမဲ၊ ထူးကဲရတနာ။

ႏွလုံးသား၀ယ္၊ဘုရားတည္၊

တကယ္စြမ္းတဲ့ လူသားပါ။

ေလာကဟာ လူေနာက္ကုိ မလုိက္ပါဘူး၊ လူကသာ ေလာကေနာက္ကုိ ေမာေနေအာင္ လုိက္ေနရပါတယ္။ ေလာကဆုိတာကလည္း စည္းေသ ေအာင္ခတ္ထားျခင္းမရွိ၊ ေပၚလုိက္ ေပ်ာက္လုိက္၊ ျမင့္လုိက္ နိမ့္လုိက္၊ တက္လုိက္၊ က်လုိက္၊ ေအးလုိက္ ပူလုိက္၊ တုိးလုိက္ ဆုတ္လုိက္၊ ဘာကုိမွ ပုံေသ ဆုပ္ကုိင္ထားလုိ႔မရ။