မိမိရဲ့ ကုိယ္, ႏႈတ္, စိတ္မ်ားကုိ ပညာမွန္ျပင္တြင္တင္ကာတင္ကာ ေကာင္းမေကာင္းၾကည့္၍ မေကာင္းလွ်င္ ေကာင္းေအာင္ျပင္ေပးရမည္(သေျပကန္ဆရာေတာ္)

ေမ်ာက္သစ္ကုိင္းလြတ္

ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း)


    သိမ္ေတာင္ဂုိဏ္းရဲ့အႀကီးအမႈးအဓိပတိ၊ မိတၳီလာၿမိဳ႔၊ " ေတာမဓမၼာရုံ"ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး(ဘဒၵႏၱပ႑ဝ) ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႔၊ သိမ္ေတာင္ေက်ာင္း တုိက္ကုိ ေႏြလာခုိစဥ္ကပါ...။
    ညစဥ္ဝတ္ျပဳရင္း ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္မ်ားနဲ႔ဆရာေတာ္အေတြ႔အႀကဳံမ်ားကုိ မွတ္သားနာယူၾကပါတယ္။


 တစ္ညမွာေတာ့ ျမန္မာ့ဆုိရုိးစကားေတြအေၾကာင္း စပ္မိရာကမိမိက "မေျပးေသာ္ကန္ရာရွိ"ဆုိတဲ့စကားကုိ သိပ္သေဘာ မေပါက္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္လုိက္ေတာ့ "ေျပးတယ္ဆုိတာ ေျခကေနာက္ကုိကန္ၿပီး ျမန္ျမန္က်ဲက်ဲ လွမ္းတာပဲမဟုတ္လား၊ ေျမထန္႔ထန္႔ သဲျပင္ထန္႔ထန္႔မွာ ေျပးၾကည့္ပါလား၊ ဖေနာင့္ရာမထင္ဘဲ ေရွ႔ေျခဖ်ားကေနာက္ကုိ ကန္ထားတဲ့အရာထင္ေနမွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ လူတစ္ေယာက္က မေျပးပါဘူးလုိ႔ေျပာေနေသာ္လည္း သူ႔ေျခရာကုိၾကည့္လုိက္ရင္ ကန္ရာႀကီးရွိေနလုိ႔ သူ႔စကားကုိလက္မခံႏိုင္ဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတာေပါ့"

.


+++++++++++++++++++++++


    အဲဒီလုိစပ္မိရင္းက ဆရာေတာ္ႀကီးက.. "ေမ်ာက္သစ္ကုိင္းလြတ္"ဆုိတဲ့စကားလည္းၾကားဖူးၾကတယ္မဟုတ္လား၊ အဲဒီစကားကုိေရာ ဘာဝတၳ ဆုိက္ေအာင္ အဓိပၸါယ္ေကာက္တတ္ၾကရဲ့လားလုိ႔ေမးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ " မိမိကပဲ လူတတ္ႀကီးလုပ္ၿပီး ေမ်ာက္ေတြ သစ္တစ္ပင္ကတစ္ပင္ကုိ ခုန္ကူးတဲ့အခါ သစ္ကုိင္းကုိလြတ္သြားရင္ ဘာမွအားကုိး စရာမရွိဘဲ ေအာက္အထိက်ၿပီး ေသေၾကဒုကၡေရာက္မယ္၊


    အဲဒီလုိပဲ လူေတြမွာလည္းအနဲဆုံး "အသက္ေမြးမႈ၊ တစ္ခုပညာ၊ ကုိယ္စီပါ"ဆုိတဲ့သစ္ကုိင္းေလာက္မွမဆြဲမိရင္ အားကုိးရာမဲ့ၿပီးေသေၾက ဒုကၡေရာက္ရမယ္လုိ႔"ဆုိလုိတာထင္ပါတယ္ဘုရားလုိ႔ ျပန္ေလွ်ာက္လုိက္ေတာ့...


    "အဲဒီလုိယူရင္ အဓိပၸါယ္ေတာ့ရွိသလုိလုိပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မွန္ေတာ့မမွန္ဘူး။


     အမွန္က ေမ်ာက္ဆုိတာ သစ္တစ္ပင္နဲ႔တစ္ပင္ ၊ တစ္ကုိင္းနဲ႔တစ္ကုိင္း ခုန္ကူးေျပးလႊားတာဟာ သူတုိ႔ရဲ့ အသက္ရွင္သန္မႈလည္းျဖစ္တယ္၊ အမ်ိဳးအႏြယ္ ဆုိင္ရာအတတ္ပညာဂုဏ္သိကၡာလည္းျဖစ္တယ္။ ဒါကုိ အခ်ိန္တန္ရင္ သူ႔အေမက မတတ္တတ္ေအာင္သင္ေပးရတာ၊


    အဲဒီေတာ့ အုပ္နဲ႔သင္းနဲ႔ေနတဲ့ ေမ်ာက္အုပ္ထဲမွာ တစ္ေကာင္ေကာင္ဟာ သစ္တစ္ပင္နဲ႔တစ္ပင္ခုန္ကူးလုိ႔ ဟုိဘက္သစ္ကုိင္း လွမ္းမမီ ဘဲေအာက္ကုိျပဳတ္က်ၿပီဆုိရင္ အက်ေတာ္လုိ႔သူ႔ဟာသူ အသက္မေသရင္လည္း တျခားေမ်ာက္ေတြကဝုိင္းကုိက္ပစ္တာ၊ ထပ္ၿပီးေတာ့ရွင္သန္ခြင့္ မေပးဘူး။ ဒါဟာ ေမ်ာက္ေလာကအတြက္ အႀကီးအက်ယ္သိကၡာက်ေစ, ဂုဏ္ပ်က္ေစတဲ့သေဘာလုိ႔ ဒီလုိယူဆသလားေတာ့မသိဘူး၊ အုပ္ထဲသင္းထဲေတာ့ ထားကုိမထားေတာ့ဘူး၊ အဲဒါကုိေျပာတာ" တဲ့။


+++++++++++++++++


    ၿပီးေတာ့ဆက္ေျပာတာက-- ေလာကမွာ ေမ်ာက္လည္းေမ်ာက္အေလ်ာက္ ၊ လူလည္းလူ႔အေလ်ာက္၊ ရွင္ရဟန္းလည္းရွင္ ရဟန္းအေလ်ာက္၊ အသက္ရွည္သန္မႈအတြက္ေရာ၊ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ေရာ၊ အမ်ိဳးအႏြယ္အတြက္ေရာ သတ္မွတ္ လက္ခံထားၾကတဲ့ဓေလ့ထုံးစံ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ အတတ္ပညာအသိပညာေတြဆုိတာ ကုိယ္ၿမဲ ေအာင္ကုိင္ ထားရမယ့္ သစ္ကုိင္းေတြဘဲမဟုတ္လား။


    ေရွးလူႀကီးေတြဆုံးမတဲ့ "အသက္ေမြးမႈ၊ တစ္ခုပညာ၊ ကုိယ္စီပါ"ဆုိတာ ဒါမ်ိဳးေပါ့။


    ဒါကလည္း လူတုိ႔အတြက္သာတစ္ခုပညာလုိ႔ဆုိတာ ရွင္ရဟန္းတုိ႔ဆုိတာက်ေတာ့လူေတြလုိ မိဘကေမြးေပးတဲ့ အသက္တစ္မ်ိဳးသာမကဘူး၊ ဘုရားေပးထားတဲ့ေနာက္ထပ္အသက္တစ္မ်ိဳးလည္းရွိေသးတယ္၊ သိတယ္မဟုတ္ လား"တဲ့ ။ မွန္ပါ,.. "သီလသိကၡာသက္ပါဘုရား"ဆုိေတာ့-  


    " ေအး ဟုတ္တာေပါ့၊ ယာဝဇီဝံ= သိကၡာပုဒ္သည္ ကုိယ္မွာတည္လွ်က္၊ အသက္ရွည္သမွ်ကာလပတ္လုံး" ဆုိတဲ့အတုိင္းေပါ့။


    ဒီေနရာမွာ ကုိယ္ေတာ္ေလးတုိ႔ အေလးအနက္သတိျပဳရမွာက "ဇာတိ အပုည" ျဖစ္တဲ့ ေမ်ာက္ေတြကေတာင္ သူတုိ႔ရဲ့ "ဂုဏ္မာန " ကုိအထိပါးမခံဘူး၊ ထိပါးေဖါက္ဖ်က္ရင္ ဝုိင္းပယ္ပစ္တယ္။ " သစ္ကုိင္းကုိ ၿမဲၿမဲဆုပ္ကုိင္မိေအာင္ ခုန္ႏုိင္ျခင္းဟာ သူတုိ႔ရဲ့ ဂုဏ္မာနပဲေလ၊ အဲဒါကုိေဖါက္ဖ်က္လုိ႔ကေတာ့ ဝုိင္းကုိက္ ဝိုင္းရုိက္ ဖယ္ပစ္က်တာ။


       အဲဒီေတာ့--  "ဇာတိ ပုည " လုိ႔ဆုိတဲ့ သုဂတိလူ႔ဘုံသား၊ အထူးသျဖင့္ ရွင္ရဟန္းေတြေရာ .... ကုိယ့္ဂုဏ္မာနကုိ အဲဒီေလာက္မွ တန္ဘုိးထား ၾကရဲ့လား။ ရဟန္းတုိ႔ရဲ့ ဂုဏ္မာနဟာ သိကၡာသုံးရပ္ဆုိတဲ့ ရဟန္းသက္ရွင္သန္ေရးအတြက္ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ဆုိတဲ့ဘုရားေပးတဲ့ တာဝန္သစ္ကုိင္းကုိ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ဆုပ္ကုိင္ထားႏုိင္ေရးဘဲမဟုတ္လား။ ဒီသစ္ကုိင္းႏွစ္ခု လြတ္သြားၿပီဆုိရင္ေတာ့ သူ႔ဟာသူဘယ္လုိ ကပ္ရပ္ေပါင္းသင္းၿပီး အသက္ရွင္ေနေန ဇာတိပုညနဲ႔တန္တဲ့ ဂုဏ္မာန ပ်က္စီးေနသူေတာ့ျဖစ္သြားၿပီ။


    ဒီလုိ ရွင္ရဟန္းမ်ိဳးကုိ ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္ကလည္း"ရ႒ပိ႑ံ ေမာဃံ ဘုဥၨတိ= ျပည္သူ႔ဆြမ္းကုိ အခ်ီးနွီး ျဖုန္းတီး စားသုံးေနသူ"လုိ႔ရႈတ္ခ် တယ္မဟုတ္လား။


    အဲ.. ျမန္မာစကားေတြအေၾကာင္းေျပာေနတာဆုိေတာ့ အဲဒီ "အခ်ီးႏွီး"ဆုိတာကုိေရာ သေဘာေပါက္ရဲ့လား။


 "အမိန္႔ရွိပါဘုရား" ဆုိေတာ့.. " ႏွီးတယ္ဆုိတာ အဝတ္နဲ႔လုံးေထြးပတ္စီးေပးတဲ့သေဘာပဲ။ ေမြးကင္းစ ကေလးေတြ ေထြးပတ္တဲ့ အဝတ္ကုိ အနွီးပိတ္လုိ႔ေခၚတယ္ေလ။ ေရွးကေတာ့ "အဝတ္အႏွီး"လုိ႔တြဲသုံးၾကတယ္။ အခ်ီးႏွီးဆုိတာ အဲလုိ"အဝတ္မပါ ၊ ဗလာကုိယ္တည္း" ဆုိတဲ့အဓိပၸါယ္ပဲ။


    ရွင္ရဟန္းတုိ႔လုံးဝမခြ်တ္မလဲဘဲျမဲၿမဲဝတ္ထားရမွာကသီလပဲ။ အဝတ္မပါရင္အရွက္ကင္းသလုိ သီလ ပ်က္လည္းအရွက္ကင္းမဲ့တာပဲ၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုရားက"အခ်ီးနွီး"လုိ႔ရႈတ္ခ်လုိက္တာ။


    အဲဒီေတာ့ အရွင္ဘုရားေလးတုိ႔လည္း ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ဆုိတဲ့သစ္ကုိင္းကုိ လက္မလြတ္ေစၾကနဲ႔။ လြတ္လုိ႔ ကေတာ့..သီလသက္လည္းမရွည္ႏုိင္ဘူး။ အမ်ားကလည္းဝုိင္းပယ္ခံရမယ္။ အမ်ားနဲ႔ကပ္ရပ္ေပါင္းသင္းေနရင္လည္းပဲ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ကေတာ့ ..."ေမာဃပုရိသ=အခ်ီးႏွီး၊ အလကား၊ အရွက္မရွိသူ"ဆုိတဲ့စာရင္းထဲ ေတာ့ အသြင္းခံရၿပီ။ အဲဒါကုိ မျပဳျပင္ရင္ေတာ့...


    ဘုရားရွင္က "ရႈတ္ခ်"ခံရသူတုိင္းကုိ အပါယ္ေလးဘုံကေတာ့ "ဂုဏ္ျပဳႀကိဳဆုိ"ဖုိ႔အသင့္ရွိေနမွာမလြဲဘူးဆုိတဲ့ အေၾကာင္းမိန္႔ၾကားဆုံးမေတာ္မူပါတယ္။

 

အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ
ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း)
ဇြန္လ(၃ဝ)ရက္၊ ၂၀၁၅ ၊ ေမတၱာနႏၵေက်ာင္း၊ ဖရီးေမာက္၊ ဆန္ဖရန္၊ U.S.A

2013 - Ashin Sirinda
Hosting Donated By Daw Myint Myint Thein (San Francisco)
Design By Thant Zin@MIET